3. ‘Madhab-loosheid’, de gevaarlijkste innovatie – Shaykh Ramadan al-Bouti – Wetschool Series

Leestijd: 16 minuten


Over het niet volgen van een wetschool (madhab)

Door de welgeleerde Shaykh Mohamed Said Ramadan Al-Bouti

Het ‘niet volgen van een wetschool (madhab)’ is dé gevaarlijkste innovatie van deze tijd! Het is afkomstig van bepaalde moslims die zelfstandig de Qoran en Sunnah proberen te interpreteren. Dit heeft namelijk de deur geopend naar misinterpretaties van de religie. Daarom hebben we op Sahih.nl reeds twee artikelen [1] [2] gepubliceerd zodat iedere moslim(a) – met bewijzen! – weet waarom hij/zij een wetschool moet volgen: het stelt je in staat de Profetische leiding met meer orde en nauwkeurigheid te volgen.

Het loslaten van de wetscholen is in de afgelopen eeuw echter ook een gedachtegoed geweest onder academici die pleitten voor een aantal aanpassingen in de basisopmaak (vrije vertaling van ‘usul’) van de Islamitsche wetgeving, waaronder dus ook het loslaten van de vier wetscholen. Shaykh Ramadan al-Bouti heeft een cruciale rol gespeeld in het verdedigen van de principes van de vier wetscholen. Hij schreef meerdere boeken hierover en één daarvan is samengevat in dit artikel: het boek genaamd ‘al-laamadhabiyyah’ (het “madhab-loosheid”, oftewel het niet volgen van een wetschool). Dit belangrijke werk is vertaald door Islam Color en daarmee hebben ze een belangrijke bijdrage geleverd aan de verduidelijking van Soennitische Islam in een tijd waarin moslims een enorme behoefte hebben aan authentieke, correcte en traditionele kennis. Moge Allah hen en ons allen belonen en vergeven.

Dit artikel hoort net nog in fase 2 van je islamontwikkeling;
want het gaat van basis kennis naar verdiepende kennis van Islam praktiseren.

Ramadan al Buti Syrie Wetschool imam Abu Hanifa, imam Ahmed Ibn Hanbal, imam As-shafi’i, imam malik, islamitische opvoeding,

Navigeer je door dit artikel

Madhabloosheid is de gevaarlijkste innovatie
die de Islamitische Shari’ah bedreigt!

Dit is een vrij vertaalde samenvatting van Al-La Madhhabiyya met onder andere (1) de tegenargumenten, (2) de weerleggingen hierop en (3) de argumenten voor het volgen van een madhhab. Dit boek is onder andere geschreven als reactie op een boekje waarin argumenten tegen het volgen van een madhhab staan. Shaykh Mohamed Said Ramadan Al-Bouti (rahimahu Allah) heeft dit boekje pagina voor pagina geanalyseerd en weerlegt. Zoals Shaykh Mohamed Said Ramadan Al-Bouti (Rahimahu Allah) zijn boek begint, wil ik deze samenvatting ook beginnen. – de vertaler. Oordeel volgen van een wetschool - al-la madhhabiyyah

(vanaf hier beginnen de woorden van Shaykh Ramadan al-Bouti): 

Alhamdulillah voor alle (oneindige) gunsten die Allah ﷻ heeft gegeven. Vrede en zegeningen zij met de Profeet Mohammad ﷺ, zijn familie, zijn metgezellen en zijn verwanten.

O Allah, ik zoek mijn toevlucht tot U om in het kader van wat ik heb geleerd en leer aan anderen dat ik niet in de handen van mijn ego kom te vervallen. Ik zoek mijn toevlucht tot U, opdat ik dit schrijf zonder dat mijn persoonlijke gevoelens en belangen de overhand krijgen en dat mijn gevoelens en de shaytaan mij fouten laten maken. O Allah, geef onze moslim broeders en ons de leiding die ervoor zorgt dat de vooringenomenheid verdwijnt en dat de haat en influisteringen in ons verdwijnen. Wij vragen U om de gunst van oprechtheid (ikhlas), opdat wij onze daden en gedragingen enkel kunnen doen omwille van Uw tevredenheid. O Allah, U bent de enige Eigenaar van goedheid en mededogen.

Voorwoord

Een ding wat zeker is, is dat we zaken bespreken die er eigenlijk niet toe doen. Zowel de moslims van vroeger als de moslims van nu weten, zonder enige vorm van twijfel, dat mensen verdeeld zijn in mujtahids (onafhankelijke geleerden) en muqallids (hun volgers). De muqallid volgt de mujtahid. Het is het recht van de muqallid om levenslang één mujtahid te volgen of deze – wanneer hij zelf wilt – te veranderen en zo dus een andere mujtahid kan volgen.

Elk weldenkend persoon weet dat als alle mensen zouden weten hoe je de woorden van Allah ﷻ en de Profeet ﷺ zou moeten begrijpen en toepassen, Allah ﷻ niet zou zeggen:

“Vraag daarom degenen die kennis bezitten, indien jullie het niet weten”. Soera al- Nahl, 16-43.

1.Madhab kwesties waar geen meningsverschil over is

Om geen tijd te verliezen en onduidelijkheid te zaaien, zullen we eerst de kwesties behandelen waar geen meningsverschil over is.

  1. Er is geen verplichting om voor altijd 1 madhab te volgen, je kan deze veranderen indien je dit wilt.
  2. Voor iemand die het niveau van ijtihaad*  heeft bereikt (betreft een kwestie) is het haram om de mening van de madhab imam te volgen als hij tot een andere conclusie is gekomen.
  3. Alle vier de madhahib zijn van het rechte pad. Dus welke madhab je ook volgt, je bent van het rechte pad. Het is niet juist om te denken dat de andere madhahib fout zijn.

[*Ijtihaad is zelfstandig regels uit de Quran en Hadith kunnen halen.]

Hanafi Maliki Hanbali Shafi´i

Dezelfde bron… verschillende paden… dezelfde bestemming…

2. Wat betekent taqleed in een madhab

Een moslim hoort enkel te leven volgens de regels van de Shari’a. Het is niet dat we een imam volgen om wie hij is, maar omdat deze imaam de Shari’a kent en volgens de Shari’a oordelen velt. Taqleed is het volgen van iemand zonder de bewijzen te kennen. We kunnen 3 soorten mensen onderscheiden.

  • Ten eerste: iemand die een mujtahid is (zelfstandig interpreteert); hij volgt zijn eigen ijtihad (inspanning tot interpretatie).
  • Ten tweede: iemand die een muqallid is; hij volgt een geleerde. Dit wordt taqleed genoemd.
  • Ten derde: iemand die niet het niveau van ijtihad heeft bereikt, maar de bewijzen kent, deze kan vinden, kan verifiëren en tarjeeh (een keuze) kan maken. Op het gebied waarin hij zich gespecialiseerd heeft is hij een mujtahid en in de andere vakken is hij een muqallid. Er zijn duizenden boeken en bronnen die dit ondersteunen.

3. Zes tegenargumenten en de weerleggingen hierop

[Toevoeging Team Sahih.nl: De mensen die willens en wetens geen wetschool volgens dragen vaak zwakke argumenten aan tegen het volgen van een wetschool. De Shaykh noemt hun tegenargumenten en weerlegt ze vervolgens.]

Het eerste argument tegen de wetscholen

“Islam is een makkelijk geloof, die bestaat uit een paar wetsoordelen (ahkaam), die elk willekeurige moslim makkelijk kan begrijpen. Het is dus niet nodig om taqleed te doen op een imam of een mujtahid. Je hebt niks anders dan de Muwatta, Bukhari, Muslim, Sunnan Abu Dawud, Jami` at-Tirmidhi en Sunan An-Nasa’i nodig.”

De weerlegging van het eerst argument

Als het zou kloppen wat ze beweren, dan zouden de ahadith en musnad boeken niet overvol zijn met wetsoordelen die de dagelijkse dingen uit het leven van een moslim uitleggen. Ook zou de Profeet ﷺ dan niet voor lange tijd op zijn benen staan om de wetsoordelen uit te leggen aan zijn studenten. Ook zou de Profeet ﷺ dan Khalid ibn Walid niet naar Najran, Ali ibn Abu Talib, Abu Musa al-Ashaari en Muadh ibn Jabal niet naar Yemen en Uthman ibn Abu-al-Aas (radi Allahu anhum) niet naar Sakif sturen om de wetsoordelen en hetgeen dat haram en halal is te leren. Wat is het verschil tussen de 4 madhahib en de madhahib van de bovengenoemden (radi Allahu anhum)? De leiders van beide groepen zijn deugdzamen en zijn van de Sahaba en Tabi’in.

Er is een concensus onder de geleerden dat deze mensen (metgezellen die gestuurd waren naar verschillende streken) eerst de Koran en Sunnah raadpleegden. Wanneer zij hierin hetgeen zij zochten niet konden vinden, deden ze ijtihaad (onderzoek op basis van hun eigen begrip). Bovendien keurde de Profeet ﷺ dit goed. Dit is te vinden in verschillende ahadith boeken.

Dus het geloof is niet iets simpels zoals beweerd wordt. Geef Sahih-i Bukhari en Muslim aan de (meeste) moslims en vraag ze om de wetsoordelen (ahkaam) van hun geloof eruit te halen en zie daarna wat onwetendheid, onbekwaamheid en het geloof een spelletje maken inhoudt. Ik daag de mensen die de propaganda van madhabloosheid promoten uit om wetsoordelen te trekken uit de Koran en Sunnah zonder hierbij duizelig te worden.

Zowel Imam Ibn al-Qayyim, als Imam Ibn Taymiyyah, als vele andere ulema en imaams hebben gezegd dat het beschikken over de boeken van ahadith niet genoeg is om een gezonde fatwa te geven. Hiernaast moet men het niveau bereiken om wetsoordelen uit ahadith te kunnen halen, onderzoekend zijn en een goede visie hebben. Degenen die zich niet op dit niveau bevinden, moeten Allah – de Verhevene – gehoorzamen in de vers:

‘’Vraag daarom degenen die kennis bezitten, indien jullie het niet weten’’ Soera al-Nahl, 16-43.

Het zich enkel baseren op boeken van ahadith maakt van een muqallid geen mujtahid!

Het tweede argument tegen de wetscholen

“Islam is het volgen van de Koran en Sunnah en niet van de imaams van de 4 madhahib, omdat de Koran en Sunnah masoom (vrij van fouten) zijn, terwijl de imaams dit niet zijn.”

De weerlegging van het tweede argument

Het antwoord hierop hangt ervan af tegen wie dit gezegd wordt:

  1. Als dit tegen iemand wordt gezegd die vanuit de Koran, Sunnah en qiyaas (analogie) wetsoordelen kan trekken zonder een imaam of mufti te raadplegen; dan hebben zij gelijk. Want er is geen enkele reden om een mujtahid te volgen als je zelf ijtihad kan doen.
  2. Echter, als dit wordt gezegd tegen elke willekeurige persoon die niet het niveau van ijtihad heeft bereikt, die bewijzen niet begrijpt en die de capaciteiten niet heeft om wetsoordelen te trekken, dan is dit iets heel aparts en iets onbegrijpelijks.

Hetgeen wat foutloos is van de Koran is hetgeen wat Allah ﷻ bedoelt. Hetgeen wat foutloos is aan de Sunnah is hetgeen wat de Profeet ﷺ bedoelt. Echter is het ondenkbaar dat hetgeen wat de mensen begrijpen van de Koran en Sunnah foutloos is. Dit is dus een belangrijk verschil.

Als het zo zou zijn dat ieder willekeurig persoon foutloos ijtihaad kon doen, dan zouden mensen tot op de dag van vandaag niet worden verdeeld tussen leken, geleerden, muqallids en mujtahids (wat is bevestigd in Surah al-Nahl Vers 42 waar Allah een verschil maakt tussen mensen met kennis en mensen zonder kennis).

Het derde argument tegen de wetscholen

“De madhahib zijn een innovatie, omdat deze pas in de derde eeuw zijn ontstaan. Zijn de mensen voor de madhahib dan dwalend?”

De weerlegging van het derde argument

Dit is een heel apart argument. Niet alle metgezellen waren mensen die een fatwa konden geven en zij volgden dus mensen (metgezellen) die dit wel konden.

  • De metgezellen in Mekka volgden Abdullah Ibn Abbas en zijn vrienden.
  • De metgezellen in Iraq volgden Abdullah Ibn Masud en zijn vrienden.
  • De metgezellen in Medina volgden Zayd ibn Thabit en zijn vrienden (Radi Allahu `anhum).

Wat is het verschil tussen het volgen van deze metgezellen in hun ijtihaad of het volgen van de imaams van de madhahib? Is het volgen van de 4 madhahib een bid’ah (innovatie) en het volgen van de genoemde metgezellen (dan) geen bid’ah? Wat voor bid’ah hadden de imaams van de 4 madhahib dat we mensen moeten waarschuwen voor hen? Wat hebben zij anders dan de vrome voorgangers, die hun leraren waren, gedaan? Het enige nieuwe dat er bijkwam was dat zij de Sunnah en de Fiqh (jurisprudentie) hebben gecompileerd en gecategoriseerd (in boeken). Daarnaast hebben zij een systeem/methode ontwikkeld om wetsoordelen te kunnen trekken uit de Islamitische bronnen. Dit heeft enkel voordelen gehad. Dat deze madhahib zo lang bestaan en dat hun boeken zo erg verspreid zijn, laat zien dat in elke tijd deze madhahib werden verdedigd door geleerden.

Dit is dus hetgeen dat deze 4 madhahib onderscheidt van de andere madhahib. Dus; welke innovaties en/of dwalingen hebben deze madhahib, die miljoenen volgers hebben? Hetgeen wat een innovatie is en wat geen oorsprong kent in de religie (ondanks al deze redenen), is het zeggen dat madhahib haram zijn. Iemand met een beetje kennis en die het geloof van Allah ﷻ met ikhlaas wilt beleven, zal geen dergelijke uitspraken doen.

Er is een consensus onder de geleerden dat een onderzoekend persoon die met alle zekerheid kan zeggen dat hij alle bronnen heeft geraadpleegd, deze heeft begrepen en hieruit een oordeel kan vellen waarin hij gelooft, niet een geleerde hoeft te volgen (betreft het onderwerp dat hij heeft onderzocht).

Echter, is het van essentieel belang aan te geven dat dit niet voor eenieder is weggelegd en deze woorden niet voor eenieder zijn bedoeld. De woorden zijn gericht aan mensen die het niveau van ijtihaad (bijna) hebben bereikt. Het kennen van de volgende wetenschappen is essentieel: Koran, Sunnah, Idjma, Aql (intelligentie), Qiyaas, Usul al-Fiqh, taal (Arabisch) en Nahw (grammatica) én daarnaast het kennen van de Naasihk en Mansukh QuranVerzen én daarnaast het kennen van de verschillende hadith termen.

Het vierde argument tegen de wetscholen

“Er is geen enkele bewijs dat je in het graf wordt ondervraagt over welke madhab je volgde.”

De weerlegging van het vierde argument

Iemand die zoiets zegt, denkt dat de vragen van de 2 engelen in het graf een maatstaaf zijn voor de verplichtingen van de mensen. Als dat zo zou zijn dan zouden enkel de vragen die gesteld worden in het graf verplichtingen zijn voor de mensen op deze wereld en alles wat niet wordt gevraagd in het graf zou niks te maken hebben met de verplichtingen van de mens of de sharia!

Ik herinner me niet in welke Islamitisch aqeedah (geloofsleer) boek er bewijzen staan dat de engelen in het graf vragen gaan stellen over: de schulden van de mensen, onrechtmatige handelingen, het wel of niet leren van ahlaak (ethiek) aan kinderen, de tijden die verspild worden voor spellen, plezier en nutteloze zaken. Ik wil, net als de dierbare moslim geleerden het volgende zeggen: hetgeen wat een verplichting is voor de moslims op deze wereld is veel breder en uitgebreider dan wat de engelen in het graf zullen vragen.

Het vijfde argument tegen de wetscholen

“Als er een madhab is, is dat de madhab van onze Profeet Mohammed ﷺ en hierna de madhahib van de 4 rechtgeleide khaliefen.”

De weerlegging van het vijfde argument

Het lijkt dat mensen die dit claimen denken dat de imaams van de madhahib iets anders dan de Koran en Sunnah hebben gebruikt bij hun ijtihaad en dat de madhahib van deze imaams een andere madhab is dan die van de Profeet ﷺ en alsof de madhahib van de imaams een tegenstander zijn van de madhab van de Profeet ﷺ. Deze 4 madhahib zijn niet een belemmering, maar zijn juist een trap richting de leiding van de Profeet ﷺ.

Al zou de ijtihaad van de madhahib fout zijn, doen ze dit niet om tegen te Profeet ﷺ in te gaan. Hoe zou dit logisch zijn, aangezien zij de Profeet ﷺ aanwijzen als bron en hem zo goed mogelijk proberen te begrijpen?

Het zesde argument tegen de wetscholen

“Dat veel mensen een madhahib volgen betekent niet dat het toegestaan is. Allah ﷻ zegt immers: ‘’En indien jij het merendeel van degenen op aarde gehoorzaamt, doen zij jou van het pad van Allah afdwalen.’’ (Soera al-An’am (6), 116)”

De weerlegging van het zesde argument

Het klopt dat er in sommige Verzen en ahadith dingen als deze staan. Maar aan de andere kant zijn er mutawatir ahadith die zeggen dat een moslim zich niet moet afwenden van de grote groep. Een geleerde is iemand die de diepe betekenis van Verzen en ahadith inziet en die teksten die elkaar lijken tegen te spreken kan samenbrengen.

  • De Verzen net als die van in Soera al-An’am zijn bedoeld voor de gehele mensheid. De meeste mensen op de wereld zijn immers geen moslims en daarom horen wij hen niet te gehoorzamen.
  • De overleveringen waarin wordt gezegd dat we de grootste groep moeten volgen zijn echter voor de moslims; dus de grootste groep onder de moslims. De grootste groep onder de moslims zijn eeuwen lang duidelijk de mensen die een madhab volgen.

wetschool madhab hanafi maliki shafi hanbali

4. Er is geen ontkomen aan taqleed en hier is er een consensus over!

Taqleed is het volgen van iemand zonder de bewijzen te weten. Maar wat zijn de bewijzen hiervoor? Allereerst zijn dit de woorden van Allah – de Verhevene – waarin Hij zegt:

‘’En indien jullie het niet weten, vraag de bezitters van kennis’’.

Er is consensus onder de geleerden dat dit Vers een ondersteuning is voor taqleed. De meeste Usul geleerden hebben gezegd dat dit Vers bevestigt dat een leek een mujtahid kan volgen. Een ander Vers, die dit ook bevestigt, is het volgende:

‘’En de gelovigen dienen er niet allemaal samen op uit te trekken. Van iedere groep van hen dient slechts een gedeelte er op uit te trekken, opdat zij (die achterblijven) zich inzicht in de religie verschaffen en hun volk kunnen onderwijzen wanneer zij bij hen terugkeren en opdat zij zich wellicht zullen hoeden’’ (Soera at-Tawba(9), 122).

Hierin beveelt Allah – de Verhevene – de moslims om niet met zijn allen oorlog te voeren, maar dat een gedeelte achter blijft zodat zij hetgeen wat haram en halal is kunnen leren en vervolgens kunnen doorleren aan de mensen als zij terug komen.

Ten tweede is er consensus onder de geleerden dat het kennisniveau van de metgezellen van de Profeet ﷺ verschilden. De metgezellen waren niet allemaal bevoegd om een fatwa (juridische oordeel) te kunnen geven en ze werden niet allemaal gevraagd betreft religieuze vraagstukken. Als een metgezel een vraagstuk beantwoordde was hij niet verplicht om het bewijs te geven. Niemand klaagde hierover en ook hier is er een consensus over. De Profeet ﷺ stuurde mensen met kennis naar verschillende plekken, opdat zij de religie konden doorleren. Zij maakten gebruik van de Koran, Sunnah en hun eigen ijtihaad. Er is op verschillende manieren (mutawatir) overgeleverd dat de metgezellen wetsoordelen gaven, maar leken niet dwongen om zelf een oordeel te kunnen vellen. De bekendste mujtahidin in de tijd van de metgezellen waren:

  • De 4 khaliefen
  • Abdullah ibn Masud
  • Zayd ibn Thabit
  • Abu Musa al-Ashaari
  • Muadh ibn Jabal
  • Ubay ibn Ka’b (Radi Allahu anhum).

Degenen (metgezellen) die de fatwa’s en meningen van deze mensen volgden zijn er te veel om op te noemen!

Ten derde; als iemand een hadith tegenkomt, zijn er twee wegen die hij opkan.

  1. Hij kan de hadith linkslaten en er niks mee doen, dit is echter tegen de concensus van de geleerden.
  2. Of hij kan de hadith toepassen in zijn leven door óf alle bronnen en bewijzen te raadplegen en indien hij dit begrijpt ernaar te handelen óf taqleed te doen.

Het eerste (bronnen raadplegen) is echter onmogelijk. Dit zou er namelijk voor zorgen dat mensen hun baan, hun kunnen en hun leven links zouden moeten laten liggen. We kunnen dus concluderen dat taqleed uit ons leven verwijderen iets zeer moeilijks en gevaarlijks is. De geleerden zijn verplicht om zich vast te klampen aan de bewijzen van de Koran en Sunnah en op dezelfde wijze zijn leken verplicht om zich vast te klampen aan de fatwa’s en oordelen van de geleerden.

5. Het volgen van een madhab door een muqallid is niet onwettig of haram

Iemand die gelooft dat de oordelen van de madhahib gelijk staan aan de wetten van Allah ﷻ pleegt een zonde. Iemand die denkt dat je voor altijd bij één madhab moet blijven begaat een fout. Aan de andere kant; als iemand gelooft dat je elke dag of elk moment een madhab moet veranderen, dan is dit ook fout. Allah ﷻheeft ons enkel opgedragen om de bezitters van kennis te vragen. Noch heeft Allah ﷻ ons opgedragen om de bezitters van kennis (de imaams) continu te veranderen, noch heeft Hij ons verboden om deze te veranderen.

6. Mogen de vier wetscholen gecombineerd worden?

Sommigen zeggen: ‘’Mensen moeten geen genoegen nemen met het volgen van 1 mujtahid imam, maar de 4 madhahib combineren.’’ Hierop zeggen wij het volgende: Er zijn verschillende recitatiestijlen (Qira’at) van de Profeet ﷺ die mutawatir zijn overgeleverd. Degene die geen ijtihad kunnen doen kiezen 1 van de stijlen en reciteren op deze manier. Op deze manier kiezen mensen die geen ijtihaad kunnen doen 1 van de 4 madhahib betreft fiqh. Is er iemand die zich afvraagt of het haram is om 1 recitatiestijl te kiezen en dus elk moment met een andere stijl moet reciteren? Wat is het verschil tussen het volgen van een imam van qira’at of een imam van fiqh? Waarom moeten mensen die 1 madhab in fiqh volgen van alle 4 madhahib nemen en degene die reciteert volgens een stijl niet van de andere stijlen nemen? Ze zullen vast zeggen dat het onmogelijk is voor een persoon om alle stijlen te kunnen beheersen. Wij zeggen tegen zulke mensen: dit geldt ook voor de madhahib (wetscholen)! Ze kunnen niet alle oordelen en bewijzen van alle madhahib onderzoeken! Waarom zou de één een excuus hebben en de ander niet?

Noch in de tijd van de metgezellen, noch in de tijd van Tabi’un (volgers van de metgezellen), noch in de tijd van de 4 imaams, noch in de tijd na hun, hebben mensen geclaimd dat je continu van imaam of mufti moet veranderen. Wij hebben echter het tegenovergestelde geleerd. We weten dat khaliefen imaams kozen die als enige fatwa’s konden geven en mensen werden erop geattendeerd om hen te volgen. Zo was er bijvoorbeeld een tijd in Mekka, waar alleen Ata ibn Abi Rabah & Mujahid (Radi Allahu `anhum) bevoegd waren om een fatwa te kunnen geven. De Mekkanen hebben deze 2 geleerden voor lange tijd gevolgd en niemand zei dat dit een slechte zaak was. Ook waren er bijvoorbeeld mensen die hun vragen enkel voorlegden aan Abdullah ibn Masud (Radi Allahu ‘anhu). De biografie boeken zitten vol met geleerden die een madhab volgden en geen één was van mening dat je continu moest veranderen van madhab.

7. Wanneer moet een madhab niet gevolgd worden?

Er zijn 2 situaties waarin men zijn eigen madhab niet moet volgen en deze zijn als volgt. Ten eerste: Iemand die betreft een onderwerp alle bronnen heeft geraadpleegd, deze snapt en weet hoe hij een oordeel hieruit moet vellen, moet hij betreft dit onderwerp zijn eigen ijtihaad volgen.Ten tweede: Als iemand een hadith vindt die de mening van een wetschool tegenspreekt én die hij snapt, er zeker van is dat de hadith sahih (betrouwbaar) is én er zeker van is dat die hadith het bewijs is voor zijn oordeel, dan verlaat hij de taqleed betreft dit onderwerp. Dit is wat de 4 imaams duidelijk hebben gemaakt aan hun leerlingen en vrienden. Zij zeiden namelijk: “Als een hadith mijn mening tegenspreekt, volg dan de hadith”.

(Maar let op:) De hadith waarvan jij denkt dat dit een wetschool tegenspreekt, zou best eens niet zo kunnen zijn. Ten eerste moet iemand er 100% van overtuigd zijn dat deze hadith niet is gekend door de desbetreffende imaam. Dit is alleen mogelijk door alle boeken van de madhab grondig te bestuderen. De mensen die dit kunnen zijn er weinig en dit is zeker iets moeilijks.

Ten tweede zijn er vele redenen waarom een mujtahid imaam niet heeft gehandeld volgens een hadith. Volgens ibn Taymiyyah (rahimahu Allah) zijn er 10 redenen hiervoor. Deze zijn te vinden in zijn boek Raf’ al-Malam ‘an al-A’immat al-A’lam.

Slotwoord

Wat zou er gebeuren met ons als we vragen betreft gezondheid, niet meer zouden voorleggen aan artsen. Als we artsen niet meer zouden geloven en volgen? Wat zou er gebeuren? We zouden zeker verkeren in een chaos en zouden onszelf pijnigen in ons enthousiasme om een dokter te worden. Iemand die niet gespecialiseerd is in een sector, bemoeid zich niet met zaken van die sector. Dit is iets wat zelfs een klein kind weet. Maar waarom geldt deze regel niet op het gebied van religie, haram en halal (verboden en toegestaan)? Hetzelfde dat zou gebeuren als iedereen zich zou bemoeien met wereldse onderwerpen die een specialist nodig heeft, zou ook gebeuren als iedereen zich zou bemoeien met het halen van wetsoordelen uit bronnen (d.w.z. uit de Quran en Sunnah). Ons stevige gebouw van fiqh (Islamitische wetten en praktische regels) zou op deze manier een wrak worden en zijn overblijfselen zullen verspreiden. Dit is het gevolg van koppige en vreemde mensen.

Er is een makkelijke weg en dat is om een boek van de madhahib te pakken betreft het gebed, het vasten, de zakaat en onderwerpen aangaande het leven en deze te lezen (met behulp van een betrouwbare docent). Net als de metgezellen en hun volgers niet om bewijzen vroegen, hoeven wij dit ook niet te doen.

O dierbare lezer, indien jij ook bevrijd bent van zelfzucht, je nafs (ego), vooringenomenheid én iemand bent van bescheidenheid en redelijkheid, dan zul je begrijpen dat hetgeen wat ik heb verteld de waarheid is. Maar als jij jezelf hebt verloren in de zee van zelfzuchtigheid en egoïsme, dan zijn dit niks anders dan woorden zonder betekenis en is het moeilijk om jou uit deze zee te redden. De enige redding is om Allah ﷻ te smeken voor oprechtheid om zijn Shari’a te begrijpen.

Meer bewijzen geven om te bewijzen dat het volgen van een madhab toegestaan is, zou niet veel toevoegen. Want jouw probleem is niet dat je het niet weet, maar dat je vooringenomen bent.

Ik heb uitgelegd dat moslims vanaf de tijd van de metgezellen tot aan deze tijd in overeenstemming zijn dat een wetschool gevolgd dient te worden. De meesten die claimen dat het haram is om een madhab te volgen kunnen niet eens 3 Verzen van de Koran reciteren op de correcte wijze en zullen veel fouten maken.

O moslim, volg dus de weg van de grote meerderheid van de moslims gedurende de eeuwen heen. Hou afstand van nutteloze gesprekken en extremisme, want dit is het begin van elk probleem.

Ons laatste du’a is; Al-hamdu lillahi rabbil ‘alamin (Alle Lof is Allah, de Heer der Werelden).

(Hier eindigen de woorden van de grootgeleerde Shaykh Ramadan al-Bouti)

Dit artikel is een stuk dat is vertaald en samengevat door Islam Color [website] [facebook]. Het stuk is voorzien van kopteksten en een inhoudsopgave door Sahih.nl. 

Artikels in deze reeks

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *