5. Het Berouw (Tawba) van de Reiziger – Shaykh ul-Islam Dr. Muhammad Tahir ul-Qadri – Tasawwuf Series

Tawba is het terugkeren naar Allah en dit wordt vaak vertaald als berouw tonen: het vragen van vergiffenis. Hoe vaak horen we wel niet: ‘Doe Tawba na de zonde: vraag vergiffenis naar de zonde!”. Maar wist je dat er verschillende soorten van berouw zijn en dat er meerdere niveau’s van berouw zijn? Je ontdekt het in dit artikel! Tawba wordt door veel geleerden van het vak spirituele ontwikkeling (tasawwuf) beschouwd als een van de eerste stappen op het spirituele pad, het pad naar het versterken van je geloof. In deze series over berouw leer je alles wat je moet weten voor een perfecte tawba!


De grootgeleerde, de fiqh, usul en hadith geleerde, de mufassir, meester van de uiterlijke en innerlijke wetenschappen, de kenner van Allah, Shaykh ul Islam Dr. Muhammad Tahir ul-Qadri, zei het volgende over het niveau van Tawba – nu beginnen de woorden van de Shaykh:

De stations van de (spirituele) reiziger zijn:

Yaqdhā- Oplettendheid

Tawba – Berouw

Tahāra – Reinheid
Waraᶜ- Onthouding
Zuhd – Afzweren
Taqwā – constante bewustzijn van Allah
Tawāḍuᶜ – Bescheidenheid
Khushūᶜ – Nederigheid
Ikhlāṣ – Oprechtheid
Istiqāma – Standvastigheid
Maḥabba – Liefde
Adab – Ettiquette
Qurb – Nabijheid / Intimiteit
Mushāhada- Visie van Allah’s schoonheid

Je bevindt je nu in het stadium van Tawba (berouw). Berouw (tawbah) is:

  1. Berouw (tawba) in Sharia (wet): afkeren van zondes en daden van ongehoorzaamheid
  2. Berouw (tawba) in Tariqa (spiritualiteit): afkeren van alles wat Allah de Almachtige ontevreden (met jou) maakt naar alles wat Allah de Almachtige tevreden (met jou) maakt
  3. Berouw (tawba) in Haqiqa (werkelijkheid): afkeren van jezelf naar Allah

Tawbah in shari’a is het berouw van de beginners. De tawbah van tariqa is wegkeren van de lagere zelf naar de Wil van Allah; dit is de tawba van de halfgevorderden. Wegkeren van jezelf naar Zijn Absolute Bestaan is tawbah van de gevorderden. De eerste is (afkeren) van zondige daden, de tweede is afkeren van zondige ideeën en gedachten en (de derde is) van de gevorderden wiens tawbah is van het bewijstzijn van eigen bestaan naar het bestaan van de het Absolute Wezen.

Vanwege de Profetische overlevering (Hadith) ‘spijt hebben is berouw (al-nadm al-tawbah)’ is het zo dat als je spijt voelt dat dan het stadium van tawbah is gebeurd!

Voor de mensen van het spirituele pad (tariqa) zijn er drie fases van Tawbah:

  1. Berouw uit angst (Tawba al-khawf)
  2. Berouw uit hoop (Tawba al-radjaa’)
  3. Berouw uit schaamte (Tawba al-istihyaa)

De eerste (tawba) is dat de angst voor de bestraffing van het leven van het Hiernamaals over je hart komt je heersen en spijt over slechte daden nemen de vorm aan van spijt in je hart. De tweede (tawba) is dat het verlangen naar de genade en gunsten van Allah mijn hart grijpen en het wordt duidelijk dat deze gunsten niet verkregen worden door de slechte daden die ik maar blijf verrichten gedurende mijn leven. De derde (tawba) is het berouw waar niet de angst voor de bestraffing van het hellevuur en ook niet de Goddelijke zegeningen en gunsten de motiverende factoren worden voor jouw berouw. Dit berouw komt slechts doordat je ziet hoe Zachtaardig, Vergevend, Compassievol en Genadig Hij tegen jou is. Wanneer je dit ziet in je hart, voel je schaamte voor Allah en dat is waarom je berouw toont. Wanneer berouw voortkomt uit het concept van Allah’s vrijgevigheid dan wordt dit het berouw van schaamte genoemd.

  1. Die mensen van de eerste fase die berouw tonen uit angst staan bekend als (al-tā’ib)
  2. Die mensen die berouw tonen uit hoop zijn bekend als (al-muneeb)
  3. Die mensen die berouw tonen vanwege schaamte tegenover de vrijgevigheid van Allah staan bekend als (al-awwāb)

Elke gelovige dient een tā’ib (eerste fase) te zijn aangezien de Profeet – vrede zij met hem (ﷺ) – zei: ‘De berouwtoner van zonde is als hij die geen zonde heeft (al-tā’ibu min al-dhanb ka man lā dhanba lahu)’. De zegeningen van Allah bij de eerste fase (al-tā’ib) zijn dat hij zo puur wordt als toen hij net geboren werd uit de baarmoeder van een vrouw; alle grote en kleine zondes zijn verwijderd van de optekening (van de engelen). Als dit de positie is van Allah’s zegeningen als hij een ta’ib is (dat wil zeggen de eerste fase), wat is dan de positie van Allah’s zegening als hij muneeb (tweede fase) wordt of zelfs awwaab (derde fase) wordt!?

Een aantal onmisbare ingrediënten voor het perfect maken van tauba zijn:

  1. Het eerste is dat hij zijn zondes moet (in)zien (ru’yatu al-dhanb) met zijn ogen, hart, bewustzijn en realisatie. Wij zijn constant, dag en nacht in de vallei van zondes en ongehoorzaamheid, maar wij zien onze zondes niet vanwege onoplettendheid (ghafla). Indien wij ze niet zien, kunnen wij ze niet vrezen. Indien wij ze niet kunnen visualiseren, kunnen we ze niet realiseren. Indien we niet kunnen schatten wat de grootte van onze zondes is, kunnen we geen berouwtoner (tā’ib) worden. Het begin is de ontwaking: we moeten opstaan uit de slaap van onoplettendheid (nawm al-ghafla).
  2. Het tweede is dat we ons voornemen om berouw te tonen. Dan worden wij bewakers van onszelf en onze intenties (ri’āyat al-irādah) zo dat onze intenties niet terugkeren.
  3. Vervolgens treden we in de (derde) staat van zelfonderzoek (muhāsaba al-nafs). Dit is een constante studie en onderzoek in onze daden en staten waar we in verkeren.
  4. Dan treden we in (de vierde fase van) meditatie (murāqaba al-hāl)

Een persoon kijkt nooit naar zijn daden en zondes; hij kijkt alleen naar zijn daden met verwondering en waardering. Hij heeft nooit de defecten of zelfs de incompleetheid van zijn daden van ongehoorzaamheid gezien! Hoe kan hij dan de (eerste) positie bereiken van het zien van zondes (ru’yatu al-dhanb)!? En wanneer hij bewaker wordt van zijn intentie (d.w.z. het tweede: ri’āyat al-irādah), dient hij zijn uiterlijke en innerlijke – beide toestanden – te behouden en te beschermen, constant… constant. Hij moet bewaken tegen het voornemen en neigen in zijn uiterlijk en zijn innerlijk. Een bewaker worden van je uiterlijke leven is om je leven te beschermen tegen het verrichten van zondes. Een bewaker worden van ons innerlijk leven is onze geest en hart te beschermen tegen zondige gedachtes en ideeën. Alleen dan treden we (het derde) muhāsaba al-nafs in!

In deel 2…

De heiligen, de perfecte reizigers van het pad van Allah de Almachtige, de grootse vrienden van Allah de Almachtige, hebben verklaard dat er zes stadia zijn in het pad van berouw; dit zijn (eigenlijk) zes soorten van berouw:

  • ​Tawba al-mudhnibeen/khattā´een: berouw van hen die zondige daden verrichten
  • ​Tawba al-ābideen: berouw van hen die vrome daden verrichten
  • ​Tawba al-zāhideen: berouw van hen die zich afkeren van een innerlijke verlangen naar het wereldse omdat je geen verlangens meer hebt behalve het verlangen naar Allah
  • Tawba al-Muhibin: berouw van de mensen van liefde is het wegkeren van afwezigheid naar de aanwezigheid van Allah de Almachtige (van ghiyaab ila hudur). Dit is het wegkeren van de toestand van disconnectie naar een toestand van connectie.
  • Tawba al-Arifin: wegkeren van het zien van je eigen goede daden.
  • Tawba al-Muwahhidin…

 

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *