Meteen naar de inhoud
Home » Sahih Bibliotheek » Fatwa over de Ash’aris door Ibn Rush al-Djadd, de Meest Prominente Maliki Geleerde van Maghrib

Fatwa over de Ash’aris door Ibn Rush al-Djadd, de Meest Prominente Maliki Geleerde van Maghrib4 min lezen

Yusuf_Ben_Tasfin_dinar_22562

De leider der gelovigen (Amir al-Muslimin) Yusuf ibn Thasfin (d. 500 A.H.) stelde de volgde vraag over de Asha’ira aan de Rechter (Qadi) Ibn Rushd al-Jadd (d. 520 A.H.) Moge Allah tevreden met ze zijn.

[De vraag van Yusuf ibn Tashifin]

Wat zegt de jurist, de rechter, Abu al-Walid Moge Allah hem steunen bij het goede, over de Shaykh Abu al-Hassan al-Ash’ari en Abu Ishaq al-Isfarayini, Abu Bakr al-Baqillani, Abu Bakr ibn Fawrak, Abu al-Ma’ali en Abu Walid al-Baji en hun gelijke die het gebruiken van ‘Ilm al-Kalaam toestaan, en spreekt (met Kalam) over de fundamenten van religie (deen). En weerleggingen schrijft op de mensen van begeerte (ketters). Zijn zij Imam’s van overwinning en leiding? Of zijn zij leiders van dwaling en onwetendheid? En wat zeg je over een menigte die hun uitscheldt en hun kleineert, en iedereen uitscheldt die tot de Asharieten behoort?

Zij doen ook takfir op ze en nemen afstand van ze. Ook scheiden zij zich af van ze met hun staat. Zij geloven dat zij zich in dwalingen en fouten bevinden door hun onwetendheid. Wat wordt er tegen hun gezegd? en wat er met hen gedaan? En wat moeten we denken over ze? Moeten we ze laten op hun school van begeerte of dienen we ze hun extremisme te stoppen? En is dit een wond (tekortkoming) in hun verstand, en heeft dit hun geloofsovertuiging betreedt, of niet? Laat ons de positie zien van de genoemde geleerden, en hun rang in het geloof, en verduidelijk voor ons de situatie van hun tegenstanders, en degene die zich van hen heeft afgescheiden, en degene die hen juist volgt en van hun houden in grote lijnen. Insha’allah ta’aala.[1]سؤال امير المسلمين، رضي الله عنه: للقاضى أبى رشد، رضي الله عنه ما يقول الفقيه، القاضى الأجل الأوحد، أبو … Lees verder

[Het antwoord van Ibn Rushd al-Djadd]

Ibn Rushd antwoordde:

Ik heb je vraag bekeken, moge Allah ons beschermen, en ik ben erover uit dat deze geleerden die je hebt benoemd, Imams van het goede zijn, en het is verplicht om hen te volgen in ‘aqeedah (geloofsovertuiging).

Dit omdat zij het op hun hebben genomen om de Shar’ia te doen zegevieren. En zij hebben de valse aantijgingen van de mensen van dwalingen en fouten weerlegd. En zij hun problemen aangekaart. Ook hebben zij verduidelijkt wat verplicht is om te veroordelen m.b.t. doctrines.(al-Mu’taqadat).

Zij zijn, met hun expertise in fundamenten van geloven, de geleerden die zich op de waarheid bevinden. Dit wegens hun kennis over Allah de Verhevene. En wat verplicht is voor Hem, en wat mogelijk is voor Hem, en wat voor Hem wordt ontkend. Want je kan de vertakkingen (Furu’) niet kennen voordat je de fundamenten (Usul) kent.

Het is dus noodzakelijk om hun waarde te erkennen. En hun vroegere inspanningen worden goedgekeurd. Want zij zijn degene die de Boodschapper van Allah  bedoelde met, en Allah weet beter: “In elke opeenvolgende eeuw zullen zij die betrouwbare autoriteiten zijn, deze kennis bewaren en de veranderingen die door extremisten zijn aangebracht, de plagiaat van hen die valse beweringen doen voor zichzelf, en de interpretaties van de onwetenden verwerpen.[2]al-Bayhaqi

Dus er wordt niet geloofd dat zij zich op dwaling bevinden, behalve door een onwetende idioot, of een dwalende innovator, die afwijken van de waarheid. En het is niet toegestaan hen (de Asha’ira) uit te schelden, en een afwijkende mening aan hen toe te schrijven die zij in werkelijkheid niet hebben. Dit doet alleen een fasiq (openlijke zondaar).

En Allah ﷻ zei:《En degenen die de gelovige mannen en de gelovige vrouwen kwetsen, zonder dat zij iets (slechts) hebben verricht: voorzeker, zij hebben laster en een duidelijke zonde op zich geladen.》[3]Quran, al-Ahzab Vers 58

Het is dus verplicht om de jaahil (onwetende) hierover te informeren. En de Fasiq dient te worden gecorrigeerd/opgevoed. De Mubta’dih (innovator) dient berouw te tonen. De dwalende van de waarheid, als hij begonnen is in zijn innovatie, dient berouw te tonen anders dient hij te worden gestraft totdat hij berouw toont.

Zoals Omar رضي الله عنه heeft gedaan met Sabig, die beschuldigde werd van zaken in zijn ‘aqeedah. Die hem sloeg tot hij zei: “O leider der gelovigen als je mij wou genezen dan heb je ziekte nu van mij weggehaald. En als je me wilt doden, dan bereid met mijn hengst (paard) die weg. En bij Allah, ik vraag Hem om bescherming en succes, met Zijn Genade.

Gezegd door Mohammed ibn Rushd. [4]فأجاب ابن رشد، رحمه الله: تصفحت، عصمنا الله، واياك، سؤالك هذا، ووقفت عليه. وهؤلاء الذين سميت من العلماء أئمة … Lees verder)

Traditionele kennis over de grootste geloofsleer school van de Ahlu Sunnah.

Voetnoten

Voetnoten
1

سؤال امير المسلمين، رضي الله عنه: للقاضى أبى رشد، رضي الله عنه

ما يقول الفقيه، القاضى الأجل الأوحد، أبو الوليد – وصل الله توفيقه وتسديده، ونهج إلى كل صالحة طريقة – في الشيخ أبى الحسن الأشعرى، وأبى اسحق الاسفراينى، وأبى بكر الباقلانى، وأبى بكر ابن فورك، وأبى المعالى وأبى الوليد الباجى ونظرائهم ممن ينتحل علم الكلام، ويتكلم في أصول الديانات ويصف الرد على أهل الاهواء، أهم أئمة رشاد وهداية، أم هم قادة حيرة وعماية؟ وما تقول في قوم يسبونهم،

ويتنقصونهم، ويسبون كل من ينتمى إلى علم الأشعرية، ويكفرونهم ويتبرؤون منهم، وينحرفون بالولاية عنهم، ويعتقدون انهم على ضلالة وخائضون في جهالة، ماذا يقال لهم، ويصنع بهم، ويعتقد فيهم، أيتركون على أهوائهم مذهب أم يكف من غلوائهم، وهل ذلك جرحة في أديانهم، ودخل في ايمانهم، أم لا؟.

بين لنا مقدار الأئمة المذكورين، ومحلهم من الدين، وأفصح لنا عن حال المنتقص لهم، والمنحرف عنهم، وحال المتولى لهم، والمحب فيهم،

مجملا، مفضلا ومأجورا، ان شاء الله تعالى.

2al-Bayhaqi
3Quran, al-Ahzab Vers 58
4فأجاب ابن رشد، رحمه الله: تصفحت، عصمنا الله، واياك، سؤالك هذا، ووقفت عليه.

وهؤلاء الذين سميت من العلماء أئمة خير، وممن يجب بهم الاقتداء، لأنهم قاموا بنصر الشريعة، وأبطلوا شبه أهل الزيغ والضلالة، وأوضحوا المكشلات، وبينوا ما يجب أن يدان به من المعتقدات، فهم، بمعرفتهم بأصول الديانات، العلماء على الحقيقة، لعلمهم بالله عز وجل، وما يجب له، وما يجوز عليه، وما ينتفى عنه، اذ لا تعلم الفروع الا بعد معرفة الأصول.

فمن الواجب أن يعترف بفضائلهم، ويقر لهم بسوابقهم، فهم الذين غنى رسول الله صلى الله عليه وسلم والله أعلم بقوله: «يحمل هذا العلم من كل خلف عدوله، ينفون عنه تحريف الغلين، وانتحال المبطلين، وتأويل الجاهلين»، فلا يعتقد أنهم على ضلالة الا غبى جاهل، أو مبتدع زائغ، عن الحق مائل، ولا يسبهم، وينسب اليهم خلاف ما هم عليه الا فاسق، وقد قال الله عز وجل: «والذين يؤذون المؤمنين والمؤمنات بغير ما اكتسبوا فقد احتملوال بهتانا واثما مبينا».

فيجب أن يبصر الجاهل منهم، ويؤدب الفاسق، ويستتاب المبتدع، الزائغ عن الحق، إذا كان مستهلا ببدعته، فان تاب والا ضرب أبدا، حتى يتوب، كما فعل عمر ابن الخطاب رضي الله عنه، بصبيغ المتهم في اعتقاده، من ضربه اياه حتى قال: «يا أمير المؤمنين ان كنت تريد دوائى فقد بلغت منى موضع الداء، وان كنت تريد قتلى فأجهز على فخلى سبيله.

والله أسأله العصمة والتوفيق، برحمته، قاله محمد بن رشد.

مسائل أبي الوليد ابن رشد (716/1

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *